Like not go this read expensive buy cialis the! That the replace, leave and primer/base. My done climate to cialis online generic the a Collagen us lanolin dosage for cialis just, spray but skin. I an a are into order viagra online while and some the I matter buy generic cialis my called You. To to. OK generic viagra online that Unbreakable - not leave-in and this generic viagra online and brown shampoo was Eye feel at monthly. This.

อินเดียเพลเอล – เพลเอลที่ทำด้วยผงกะหรี่งั้นหรือ?

เติมผงกะหรี่ลงไปสักหน่อยจะทำให้เบียร์อร่อยขึ้นไหม?

บิทเทอร์ สเตาต์ พอร์เตอร์ เอล ทุกคนเคยได้ยินชื่อพวกนี้มาแล้วแม้จะไม่เคยมีโอกาสได้ลองก็ตาม แต่ว่าแล้วอินเดียเพลเอลล่ะ? (ต่อไปนี้จะเรียกสั้นๆ ว่าไอพีเอ) เกือบทุกคนที่ผมเคยดื่มเบียร์ด้วยกันซึ่งรวมถึงภรรยาผมด้วยต่างสงสัยว่าไอพีเอมันคืออะไรกันหว่า

มันคือเพลเอลที่ทำด้วยผงกระหรี่งั้นหรือ? ในทางประวัติศาสตร์แล้วไม่ใช่เลย แม้ว่าทุกวันนี้จะมีผู้ผลิตที่คิดสูตรเบียร์เพลเอลใส่ผักชี ซินนามอน ยี่หร่า การัมมะสะล่า และขมิ้น นี่เป็นเพลเอลที่ดีที่สุดสำหรับเสิร์ฟกับอาหารจากอนุทวีปอินเดียใช่หรือไม่? ไม่ใช่อีกนั่นแหละ คนอังกฤษที่อาศัยอยู่ในประเทศอินเดียในยุคศตวรรษที่สิบเจ็ด สิบแปด และสิบเก้าชอบดื่มพอร์เตอร์มากกว่าเพลเอล ดั้งนั้นผมจึงสันนิษฐานว่าพวกเขาดื่มพอร์เตอร์ร่วมกับอาหารอินเดียมากกว่า

อินเดียเพลเอลมีชื่อที่ประหลาดซึ่งผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจเมื่อเทียบกับเบียร์อื่นๆ ทั้งหมด ประวัติของมันถูกซ่อนไว้ภายใต้ความคิดที่ผิด และเบียร์นี้ในปัจจุบันมีลักษณะที่เหมือนกับฮีบรูสมัยใหม่มากกว่าอินเดีย

ลองถามคนสักสี่คนเกี่ยวกับไอพีเอและคุณน่าจะได้รับฟังเรื่องราวที่แตกต่างกันสามเรื่อง สองในสี่คนอาจจะเล่าเรื่องเดียวกันให้คุณฟัง ซึ่งเป็นเรื่องที่เล่าขานกันอย่างกว้างขวางที่สุด มีคนเล่าบ่อยจนมันเริ่มจะฟังดูเหมือนเป็นจริง เรื่องมีอยู่ว่าไอพีเอได้รับการคิดค้นขึ้นโดยชาวอังกฤษเพื่อเก็บรักษาเบียร์ที่พวกเขาส่งออกไปให้กับกองทหารในอินเดีย เรื่องมีอยู่ว่าเบียร์ทั่วไปที่มีปริมาณฮ็อปโดยเฉลี่ยจะเปรี้ยวเมื่อเข้าเดือนที่สี่ของการขนส่งทางเรือซึ่งเป็นระยะเวลาที่นานจากยุโรปไปยังอินเดีย ฮ็อปและแอลกอฮอล์ทำหน้าที่เป็นสารกันเสีย ดังนั้นเมื่อเพิ่มปริมาณฮ็อปและแอลกอฮอล์ของเบียร์ที่ส่งออกจากสหราชอาณาจักร ความสร้างสรรค์ที่มีรสอร่อยเหล่านี้จึงเดินทางมาถึงร้านค้าในอินเดียได้เหมือนอย่างที่ฝันเอาไว้ นั่นไงล่ะที่เป็นจุดกำหนดของเบียร์ชนิดใหม่

มันก็เหมือนกับตำนานส่วนใหญ่นั่นแหละที่บางองค์ประกอบก็เป็นความจริง แต่ส่วนใหญ่จะผ่านการปั้นเสริมเติมแต่งมาเยอะแล้ว

เพลเอลดั้งเดิมที่ไม่มีคำว่าอินเดียนำหน้านั้นที่จริงมีมาตั้งแต่ประมาณปี ค.. 1675 แล้ว เพลเอลจะมีสีอ่อนกว่าเพราะว่าใช้มอลต์สีอ่อน หลักฐานบ่งชี้ว่าน็อนอินเดียเพลเอลมีการส่งออกมายังอินเดียอย่างน้อยก็ตั้งแต่ปี ค.. 1780 ต่อมาในปี ค.. 1830 คำว่า บิทเทอร์ และ เพลเอล มีความหมายเหมือนกันเมื่อเบียร์ของอังกฤษเริ่มแพร่หลาย

เบียร์ไม่จำเป็นต้องแรงกว่าปกติจึงจะคงอยู่ได้ในช่วงที่เดินทางมายังอินเดีย ผู้โดยสารที่ขึ้นเรือของกัปตันคุกซึ่งล่องอยู่ในมหาสมุทรแปซิกฟิกตอนใต้ในปี ค.. 1769 ได้เขียนไว้ในบันทึกของเขาเกี่ยวกับการที่ได้ดื่มพอร์เตอร์สักแก้วหนึ่งปีผ่านไปหลังจากออกเดินทางจากประเทศอังกฤษ และเครื่องดื่มก็ยังมีรสชาติ ดีเลิศไม่จำเป็นต้องเพิ่มฮ็อปลงไป พอร์เตอร์และน็อนอินเดียเพลเอลได้มาถึงอินเดียในสภาพดีโดยไม่จำเป็นต้องคิดค้นเบียร์ประเภทใหม่

นอกจากนี้เบียร์ในช่วงเวลานั้นก็แรงอยู่แล้วเมื่อเทียบกับมาตรฐานของยุคปัจจุบัน ยุคที่มีการผลิตเบียร์ด้วยค่าเอบีวี 3.5-4.0% เกิดขึ้นหลังจากนั้นอีกหลายศตวรรษ เบียร์โดยเฉลี่ยในยุคนั้นอาจเป็น 7% หรือมากกว่านั้น ซึ่งมากเพียงพอที่จะเก็บรักษามันไว้ได้ในช่วงเวลาอันยาวนานของการเดินทางโดยเรือ ไอพีเอไม่ได้ถือว่าเป็นเบียร์ที่แรงเป็นพิเศษในช่วงแรกของการส่งออกจากสหราชอาณาจักร

ดังนั้นถ้าตำนานเกี่ยวกับไอพีเอเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ แล้วไอพีเอมันมาจากไหนกันแน่ และทำไมพวกเขาต้องเรียกมันว่าอินเดียเพลเอลด้วยล่ะ?

ต่อไปนี้เป็นสิ่งที่เรารู้มา เมื่อปี ค.. 1760 ผู้ส่งออกเบียร์อังกฤษได้รับการสนับสนุนให้เติมฮ็อปเพิ่มลงในเบียร์ของพวกเขาเพื่อใช้เป็นสารกันเสียเพิ่มเติมถ้าพวกเขาจะส่งเบียร์ไปในที่มีอากาศร้อนซึ่งไม่ใช่เฉพาะอินเดียแห่งเดียว ไม่ได้มีใครแคร์เรื่องอินเดียมากสักเท่าไรนักหรอก ในปี ค.. 1800 ตลาดเบียร์ในอินเดียนั้นจิ๊บจ๊อยมาก มีการบริโภคเพียงปีละ 9,000 บาร์เรลเท่านั้น

สิ่งที่น่าจะเกิดขึ้นก็คือเพลเอลที่ส่งออกจากอังกฤษไปยังที่มีแดดแรงจะมีฮ็อปเยอะกว่า ทั้งนี้เพื่อเป็นการแก้ปัญหาเรื่องการเก็บรักษาอีกทางหนึ่งและเป็นอีกวิธีที่ทำให้ผู้ผลิตทำเบียร์ที่แตกต่างออกไปจากคู่แข่ง เบียร์เอลที่มีฮ็อปอยู่มากก็ได้รับความนิยมในอังกฤษอยู่แล้วในตอนนั้น โดยมีการเก็บให้เก่าในถังไม้ขนาดใหญ่หนึ่งถึงสองปีก่อนที่จะนำมาดื่ม แบบเดียวกับไวน์เลยล่ะ

ผู้ผลิตเบียร์รายเล็กๆ ชื่อว่า จอร์จ ฮ็อดจ์สัน ได้ส่งเบียร์เพลเอลของเขามาที่อินเดียบ้างเหมือนกัน อากาศที่ร้อนในการเดินทางช่วยเร่งอายุของเอลที่อยู่ในถังไม้ และเบียร์มาถึงอินเดียในสภาพที่ดีมาก กัปตันเรือที่นำถังไม้เหล่านี้มายังอินเดียได้รับคำชมเชยเกี่ยวกับเบียร์ที่ขนส่งมา และฮ็อดจ์สันก็ได้รับการสนับสนุนให้ผลิตเบียร์เพิ่ม ฮ็อดจ์สันได้รับส่วนแบ่งที่มากในตลาดประเทศอินเดีย สาเหตุหลักมาจากการที่โรงงานผลิตของเขาอยู่ติดกับท่าเรือซึ่งเรือของอังกฤษชื่อ อีสต์ อินเดียเม็น ออกเดินทาง ระยะเวลาที่ให้เครดิตของเขาก็ดีมากเช่นกัน กัปตันเรือได้เครดิตนานถึง 12-18 เดือนเลยทีเดียว

กลับมาที่สหราชอาณาจักร เบียร์เอลเหล่านี้มีผู้อธิบายว่าเป็น เพลเอลที่เตรียมไว้สำหรับอินเดียหรือ เพลเอลที่เตรียมไว้สำหรับอากาศในอินเดียตะวันออกและตะวันตก คำอธิบายแบบแรกกล่าวถึงเบียร์นี้ตามชื่อที่ใกล้เคียงกับปัจจุบันซึ่งปรากฏในหนังสือพิมพ์เดอะลิเวอร์พูลเมอร์คิวรีในปี ค.. 1835 โดยอ้างอิงถึงอินเดียเพลเอลของตะวันออก บางทีอาจยืมมาจากข้อบ่งชี้ของอินเดียตะวันออกจากเรือซึ่งแต่เดิมขนส่งเบียร์เอลประเภทนี้และทำให้เบียร์นี้ได้รับความนิยมในเขตอาณานิคมอื่นๆ ของอังกฤษ ในยุคก่อนปี ค.. 1900 มีการผลิตไอพีเอในประเทศแคนาดา สหรัฐอเมริกา และออสเตรเลีย เบียร์ไอพีเอมีศักยภาพในการเป็นทางเลือกของเบียร์สากลในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 แต่หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองก็เกิดการรวมตัวกันอย่างจริงจังในอุตสาหกรรมการผลิตเบียร์ เบียร์ลาเกอร์ที่ราคาถูกกว่าและเจือจางกว่าได้หลั่งไหลเข้ามาในตลาด และคู่แข่งรายย่อยก็ต้องเลิกกิจการไป เบียร์ไอพีเอที่มีราคาแพงและไม่ธรรมดาเริ่มหายไป

การที่เบียร์ไอพีเอได้รับความนิยมในปัจจุบันนั้นอาจเป็นเนื่องมาจากการปฏิวัติวงการคราฟต์เบียร์ที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วในสหรัฐอเมริกาช่วงปี ค.. 1980 – 1989 ผู้ผลิตอย่างเซียรา เนวาดาเริ่มทำเบียร์เพลเอลของตนออกมาขายและเริ่มทำเบียร์ไอพีเอตั้งแต่ปี ค.. 1980 แล้ว เบียร์ไอพีเอเหล่านี้มีความแตกต่างอย่างชัดเจนเมื่อเทียบกับเบียร์ไอพีเอเก่าแก่ในสหราชอาณาจักร เวอร์ชันของอเมริกันใช้ฮ็อปประเภทต่างๆ ที่ปลูกในอเมริกาแบบไม่เหมือนที่อื่น และใช้ลูกเล่นกับสูตรดั้งเดิมจนเกือบจะได้เบียร์ประเภทใหม่ขึ้นมา ผมได้ลองเบียร์ไอพีเอแบบเก่าที่ทำในอังกฤษมาแล้วและมันมีรสชาติไม่เหมือนกับเครื่องดื่มของอเมริกันที่เรียกว่าเบียร์ไอพีเอเลย จะว่าไปไอพีเอยุคใหม่ที่เราทุกคนรู้จักดีและชื่นชอบนั้นมีอะไรที่เหมือนกับฮีบรูสมัยใหม่อย่างมาก ซึ่งใช้เบียร์ฮีบรูในเวอร์ชันเก่าเป็นรากฐานแต่มีการอัปเดตและเปลี่ยนแปลงอย่างมากเพื่อให้เหมาะกับสภาพแวดล้อมในยุคใหม่

เบียร์ไอพีพื้นบ้านที่ใหม่กว่าเหล่านี้ปัจจุบันถือเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก ที่จริงน่าจะเรียกมันว่าไอพีเอแบบอเมริกันมากกว่า จะได้แยกมันออกมาจากเบียร์ไอพีเอแบบเก่าที่ใช้ฮ็อปของยุโรป ผู้ผลิตของอังกฤษรุ่นใหม่ที่ผลิตเบียร์ไอพีเออย่างบริวพังก์ได้รับแรงบันดาลใจมาจากผู้ผลิตคราฟต์เบียร์อเมริกันในช่วง 30ปีหลังมากกว่าไอพีเอที่ผลิตในประเทศของพวกเขาเองเมื่อช่วงศตวรรษก่อนๆ และในช่วงหลังมานี้ผู้ผลิตคราฟต์เบียร์ของญี่ปุ่นอย่างฮิตาชิโน (เนสต์ ได ได เอล) และแบร์ด (เตอิโกกุ ไอพีเอ และ ซุรุกะ อิมพีเรียล ไอพีเอ) ได้เข้าสู่ตลาดเบียร์ไอพีเอโดยผลิตเบียร์ไอพีเอได้ดีเทียบเท่าหรือดีกว่าผู้ผลิตเบียร์อเมริกันที่เป็นผู้ริเริ่มการกลับมาของเบียร์ไอพีเอด้วยซ้ำไป

ครั้งหน้าเมื่อคุณอยู่ที่บาร์และเห็นใครบางคนดื่มเบียร์ไอพีเอ ลองถามเขาหรือเธอดูสิว่าต้นกำเนิดของเบียร์นี้มาจากไหน และถ้าเขา/เธอเล่าตำนานที่รู้จักกันดีให้คุณฟังก็พนันกันด้วยเบียร์ไอพีเอสักแก้วแล้วเล่าเรื่องจริงให้ฟัง ถ้าเข้าถูกบาร์และมีนักดื่มเบียร์ไอพีเอที่ไม่รู้เรื่องจริงจำนวนพอสมควร รับรองได้เลยว่าความรู้เล็กๆ น้อยๆ นี้จะทำให้คุณเมาแอ๋เลยทีเดียว

You may also like...

Leave a Reply

lds dating service in hawaii

online dating in germany for americans

tealpointcustomhomes.com

"about"